عفو بین الملل: سایر زندانیان عقیدتی در ایران نیز می بایستی آزاد شوند

منتشرشده: سپتامبر 3, 2011 در news

همزمان با اعلام عفو 100 تن از زندانیان سیاسی حوادث پس از انتخابات بحث برانگیز ریاست جمهوری ایران در سال 88، سازمان عفو بین الملل(عفو بین‌الملل (به انگلیسی: Amnesty International) یک سازمان مردم‌نهاد بین‌المللی است که هدف خود را « انجام تحقیق و فعالیت برای جلوگیری و خاتمه دادن به تجاوز به حقوق بشر و درخواست عدالت برای کسانی که حقوق آن‌ها پایمال شده‌است.» می‌داند. به‌طور مشخّص این سازمان برای محاکمهٔ عادلانهٔ زندانیان سیاسی، لغو مجازات اعدام و شکنجه، پایان کشتارهای سیاسی و هر گونه نقض حقوق بشر توسط دولت‌ها یا دیگر سازمان‌ها مبارزه می‌کند.این سازمان در ۱۹۷۷ برای «کمپین برضد شکنجه» برنده جایزه صلح نوبل و در ۱۹۷۸ برنده جایزه سازمان ملل در زمینه حقوق بشر شد. ) روز چهارشنبه نهم شهریورماه، با انتشار بیانیه ای خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط زندانیان سیاسی و عقیدتی و تمامی کسانی که تنها به خاطر فعالیت های مسالمت آمیزشان برای حق آزادی بیان و آزادی تشکل ها و اجتماعات و یا باورهای مذهبی شان در ایران زندانی شده اند گردید.

به گزارش کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی، سازمان عفو بین الملل در بیانیه روز چهارشنبه خود با استقبال از آزادی 70 تن از زندانیان حوادث پس از انتخابات سال 88 در ایران، می گوید که با اینحال اکثر زندانیان سیاسی و عقیدتی برجسته از جمله «وکلا، روزنامه نگاران، اعضای برخی از اقلیت های مذهبی و فعالان حوزه های سیاسی، دانشجویی، حقوق بشر، حقوق زنان، کارگری و محیط زیست» همچنان در زندان بسر برده و بازداشت افراد به سبب باورهای شخصی شان همچنان ادامه دارد.

عفو بین الملل با استقبال از گزارش آزادی حدود 70 زندانی عقیدتی و سیاسی که به گفته این سازمان، با الفاظ مبهمی مرتبط با امنیت کشور و با اتهاماتی نظیر شرکت در اعتراضات پس از انتخابات بحث برانگیز ریاست جمهوری در سال 88 زندانی شده بودند می گوید که بیشتر افراد آزاد شده بیش از نیمی از دوران محکومیت خود را سپری کرده بودند و واجد شرایط آزادی مشروط بودند.

رسانه های دولتی جمهوری اسلامی چندی پیش از عفو و بخشودگی 100 تن از زندانیان به زعم ایشان «امنیتی» حوادث پس از انتخابات بحث برانگیز ریاست جمهوری در سال 88، مشتمل بر آزادی 70 تن از ایشان و کاهش و لغو محکومیت 30 نفر از آنها با حکم سیدعلی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی در پنجم شهریورماه و در آستانه عید فطر خبر داده بودند.

امنستی اینترنشنال میگوید که با وجود آزادی این هفتاد نفر، «اما بسیاری دیگر از زندانیان عقیدتی همچنان در شرایط بد و در زندان های پر ازدحام جمهوری اسلامی نگهداری می شوند که اغلب منجر به افزایش مشکلات جدی جسمی ایشان شده است». از جمله این افراد می توان به وکلای زندانی از جمله «نسرین ستوده»، «محمد سیف زاده»، «جاوید هوتن کیان» و «مصطفی دانشجو»، روزنامه نگاران همچون «احمد زیدآبادی»، «عبدالله مومنی»، «عیسی سحرخیز»، «بهمن احمدی امویی»، «محمد نوریزاد» و «کیوان صمیمی» و فعالان دانشجویی از جمله «بهاره هدایت»، «مجید توکلی»، «ضیاء نبوی»، «اشکان ذهابیان» و «مهدیه گلرو» اشاره کرد.

این سازمان با تاکید بر وضعیت نامناسب زندانیان عقیدتی و عدم دسترسی ایشان به خدمات مناسب پزشکی، بطور مشخص به کیوان صمیمی روزنامه نگار زندانی اشاره دارد که با وجود تومور کبدی و لزوم درمان فوری این زندانی سیاسی، اما مسئولان قضایی تا به امروز از اعطای خدمات مناسب درمانی و امکان اعزام و بستری ایشان در بیمارستان های مجهز بیرون از زندان جلوگیری کرده اند.

این سازمان در ادامه می افزاید که فعالان حقوق اقلیت ها و فعالان حقوق بشر از جمله «ابوالفضل عابدینی نصر»، «محمد صدیق کبودوند»، «روناک صفارزاده» و «سعید متین پور» نیز همچنان در زندان هستند. ایشان به همراه فعالان حقوق زنان مانند «عالیه اقدام دوست»، «محبوبه کرمی»، «مریم بیدگلی» و «مریم بهرمن»، و همچنین فعالان سیاسی از جمله «محسن میردامادی»، «بهزاد نبوی»، «عبدالله رمضان زاده» و «حشمت الله طبرزدی» و نیز فعالان صنفی و کارگری همچون «رسول بداغی» معلم زندانی و «ابراهیم مددی» و «رضا شهابی» از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد همچنان در زندان بسر می برند.

به گفته این سازمان، اعضای برخی از اقلیت های مذهبی ایران از جمله «هفت رهبر جامعه بهایی ایران» که در حال سپری کردن دوره محکومیت 20 ساله خود به اتهام جاسوسی بوده و این اتهام را رد کرده اند و همچنین کشیش «یوسف ندرخانی» شهروند مسیحی ای که به اتهام ارتداد به مرگ محکوم شد، و با وجود لغو حکم اعدام همچنان در زندان و در انتظار بازبینی پرونده اش بسر می برد و می تواند مجددا به مرگ محکوم شود نیز همچنان به عنوان زندانیانی عقیدتی در زندان بسر می برند.

علاوه بر موارد فوق سازمان عفو بین الملل تاکید می کند که با وجود آزادی تعدادی از زندانیان سیاسی «اما بازداشت افراد به خاطر باورهای سیاسی و شخصی خود و یا فعالیت هایشان همچنان ادامه دارد».

اشاره این سازمان به بازداشت و محاکمه «شاهرخ زمانی»، «نیما پور یعقوب»، «ساسان واهبی وش»، «محمد جراحی» و «سید بیوک سیدلر» از فعالان کارگری که در خردادماه سال جاری بازداشت و به اتهامات مختلفی مربوط به ارتباطشان با یکی از گروه های کارگری محاکمه شدند، و همچنین بازداشت «ده ها تن از معترضان به خشک شدن دریاچه ارومیه در استان آذربایجان غربی که خواستار توقف اقدام فوری برای توقف خشک کردن این دریاچه بوده و در پی اعتراضات روز پنجم شهریورماه که بنا بر گزارش ها منجر به کشته شدن حداقل سه تن توسط نیروهای امنیتی گردید، در شهرهای مختلف شمالغرب ایران دستگیر شده اند» می باشد.

این سازمان میگوید که برخی از بازداشت شدگان اخیر از جمله «علیرضا سپاهی لائین» شاعر و از اعضای اقلیت کرد که در روابط عمومی دانشگاه فردوسی مشهد مشغول به کار بوده در شرایط «ناپدیدسازی اجباری» قرار دارند. نامبرده در هشتم مردادماه سال جاری در منزل خود بازداشت، و تا پنجم شهریورماه سال جاری خانواده وی همجنان قادر به کسب هر گونه اطلاعاتی درباره محل نگهداری وی نبوده و به شدت نگران سلامت وی که مبتلا به بیماری دیابت است می باشند.

عفو بین الملل در خاتمه خواستار اعطای «امکان دسترسی فوری به خانواده و وکلا» به تمامی دیگر زندانیان شده و می افزاید که تمامی دیگر زندانیان، به غیر از کسانی که از محاکمه ای عادلانه مطابق با معیارهای بین المللی برخوردار بوده اند می بایستی آزاد شوند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s