برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر: به آزار 6 مدافع حقوق بشر پایان دهید!

منتشرشده: اوت 20, 2011 در news

برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر، برنامهء مشترک «فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر» (FIDH) و «سازمان جهانی مبارزه با شکنجه» (OMCT) با صدور بیانیه ای بازداشت ها و دستگیری های خودسرانه و آزار و اذیت های قضایی مدافعان حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران را محکوم کرده و خواستار پایان فوری آزار و اذیت ایشان و پایبندی جمهوری اسلامی به موازین و معاهدات بین المللی حقوق بشر گردید.   کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی

برنامه نظارت از منابع موثق در باره ناپدیدشدن قهری آقای کوهیار گودرزی، عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر، احضار آقای علی کلایی، عضو پیشین این کمیته، دستگیری خودسرانه و تداوم بازداشت خودسرانه آقای احمد قابل، پژوهشگر مذهبی و یکی از فعالان ضد مجازات اعدام و اعدام های فراقضایی، آقای سعید جلالی فر، عضو دیگر کمیته گزارشگران حقوق بشر و عضو پیشین جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، و آقای کیوان صمیمی بهبهانی، 67 ساله، مدافع حقوق بشر و روزنامه نگار، و ادامه آزار و اذیت قضایی علیه خانم شیوا نظرآهاری، عضو کمپین یک میلیون امضا و نیز کمیته گزارشگران حقوق بشر، مطلع شده است.

 

بنا به اطلاعات دریافتی، آقای کوهیار گودرزی در تاریخ 9 مرداد 1390 در شهر تهران دستگیر شد و در زمان صدور این فراخوان، محل بازداشت او هنوز نامعلوم است. روز بعد، 10 مرداد، چهار مامور لباس شخصی مادر او، خانم پروین مخترع، را بدون حکم بازداشت در خانه اش در کرمان خودسرانه بازداشت کردند. خانم مخترع در حال حاضر در زندان مرکزی کرمان به سر می برد و در زندان مطلع شده که به «توهین به مقام رهبری»، «تبلیغ علیه نظام» و «اقدام علیه امنیت ملی» متهم است، در حالی که او در هیچ فعالیت سیاسی یا حقوق بشری شرکت نداشته است. به باورِ برنامه نظارت بازداشت او با فعالیت های حقوق بشری پسرش مرتبط است.

برنامه نظارت یادآوری می کند که «آقای کوهیار گودرزی در آذر 1388 دستگیر و سپس به اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق همکاری موثر با وبسایت کمیته گزارشگران حقوق بشر»، «گردآوری و انتشار اخبار مغرضانه علیه نظام و انتقال اطلاعات به سازمان های تروریستی مستقر در خارج» و «مصاحبه با رسانه های بیگانه و نشر مقاله در وبسایت ها» بر اساس قانون مجازات اسلامی به یک سال زندان محکوم شد».

آقای علی کلایی در تاریخ 3 مرداد 1390 احضاریه ای دریافت کرد که بر اساس آن سه روز فرصت داشت برای گذراندن حکم 7 سال زندان خود را به اجرای احکام زندان اوین معرفی کند. او در آذر ماه 1389 به اتهام «تبلیغ علیه نظام»، «اشاعه اکاذیب در باره زندانیان»، «مصاحبه»، «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم از طریق کمیته گزارشگران حقوق بشر» محکوم شده بود. آقای کلایی پیش از این سه بار در آذر 1386، بهمن 1388 و اردیبهشت 1389 بازداشت شده بود. در باره وضعیت کنونی او اطلاعی در دست نیست.

آقای احمد قابل در تاریخ 10 مرداد 1390 برای گذراندن حکم زندان 20 ماه خود به اتهام «توهین به رهبر انقلاب» و «تبلیغ علیه نظام» پیرو مواد 6 و 9 قانون مطبوعات، که دادگاه تجدید نظر مشهد تایید کرده بود، به زندان وکیل آباد منتقل شد. او پیش از این، سه بار بازداشت شده است. بار اول، در سال 1380 او 125 روز در بازداشت انفرادی بود؛ سپس در 29 آذر 1388 دستگیر و در 21 خرداد 1389 با وثیقه آزاد شد و بار سوم، پس از افشای اعدام های دسته جمعی در زندان وکیل آباد مشهد، در 23 شهریور 1389 دستگیر و در 7 دی 1389 با وثیقه آزاد شد.

آقای سعید جلالی فر در تاریخ 10 مرداد 1390 دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. قاضی دادگاه انقلاب اسلامی گفت که او تا زمان تعیین تاریخ محاکمه در بازداشت خواهد ماند. آقای جلالی فر در 9 آذر 1388 به خاطر «اقدام به تبلیغ علیه نظام» دستگیر و در تاریخ 25 اسفند 1388 با وثیقه آزاد شده بود. دستگیری تازه او در ارتباط با همان پرونده است.

علاوه بر این، آقای کیوان صمیمی بهبهانی، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، عضو شورای ملی صلح، عضو کمیته پيگيری بازداشت های خودسرانه و عضو کميته دفاع از حق تحصيل، هنوز در زندان رجایی شهر در بازداشت به سر می برد. با وجود این که او از بیماری خطرناک کبدی در رنج است، مسئولان زندان از انتقال وی به بيمارستان خودداری می کنند. آقای صمیمی بهبهانی پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال 1388 دستگیر و به 6 سال زندان و 15 سال محرومیت از فعالیت های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی محکوم شد. او پیش از انقلاب اسلامی یکی از زندانیان سیاسی رژیم پیشین بود.

برنامه نظارت در عین حال «تداوم آزار و اذیت قضایی علیه خانم شیوا نظرآهاری را محکوم می کند. خانم نظرآهاری که در 24 خرداد 1388 به وسیله وزارت اطلاعات دستگیر و خودسرانه بازداشت شده و سه ماه در سلول انفرادی به سر برده بود، در 27 شهریور 1389 به اتهام «تبلیغ علیه نظام»، «تشویش اذهان عمومی» و «محاربه با خدا» به 6 سال زندان و 76 ضربه شلاق محکوم شد. در 18 دی 1389، شعبه 36 دادگاه تجدید نظر تهران او را به 4 سال زندان در تبعید به دور از محل اقامتش محکوم کرد. وی تا این تاریخ با وثیقه آزاد است، اما دایم در خطر بازداشت به سر می برد».

«برنامه نظارت این بازداشت ها و دستگیری های خودسرانه و آزار و اذیت های قضایی را که، در چارچوب تداوم سرکوب جامعه مدنی ایران، گویا فقط به قصد مجازات فعالیت های مسالمت آمیز و مشروع حقوق بشری این مدافعان حقوق بشر انجام می شود، به شدت محکوم می کند».

«برنامه نظارت حکومت ایران را به تاکید فرا می خواند که به آزار و اذیت مدافعان حقوق بشر پایان دهد، فورا محل بازداشت آقای کوهیار گودرزی را اعلام نماید و بلافاصله و بدون قید و شرط کسانی را که در بازداشت هستند آزاد کند و به طور کلی اعلامیه سازمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر، اعلامیه جهانی حقوق بشر و معاهده های بین المللی حقوق بشر را که ایران به تصویب رسانده است، رعایت نماید».

این بیانیه در پایان از همگان می خواهد تا با ارسال نامه به دولتمردان ایران موارد زیر را از ایشان خواستار شوند:

1 – تحت هر شرايطی، سلامت روحی و جسمانی خانم شیوا نظرآهاری، خانم پروین مخترع، و آقایان کوهیار گودرزی، علی کلایی، سعید جلالی فر، احمد قابل، و کیوان صمیمی بهبهانی و نیز تمام مدافعان حقوق بشر و خانواده هایشان را در ایران تضمين کنند.

2 ـ محل بازداشت آقای کوهیار گودرزی را فورا و بدون قید و شرط اعلام و دسترسی او به وکیل و خانواده اش را تضمین نمایند.

3 ـ آقایان کوهیار گودرزی، علی کلایی، سعید جلالی فر، احمد قابل، و کیوان صمیمی بهبهانی را فورا و بدون قید و شرط آزاد نمایند، زیرا بازداشت آنها تنها با هدف مجازات آنها به خاطر فعالیت های حقوق بشری ایشان انجام شده است.

4 ـ خانم پروین مخترع را فورا و بدون قید و شرط آزاد نمایند، زیرا به نظر می رسد بازداشت او با فعالیت های حقوق بشری پسرش مرتبط باشد.

5 ـ به هر گونه آزار و اذیت ـ از جمله در سطح قضایی ـ علیه خانم شیوا نظرآهاری، خانم پروین مخترع، و آقایان کوهیار گودرزی، علی کلایی، سعید جلالی فر، احمد قابل، و کیوان صمیمی بهبهانی و نیز به طور کلی تمام مدافعان حقوق بشر در ایران پایان دهند.

6 ـ در هر شرایطی اعلاميه سازمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر را، که در تاريخ ۱۸ آذر ۱۳۷۷ (۹ دسامبر ۱۹۹۸) در مجمع عمومی سازمان ملل تصويب شده، رعايت کنند، به ویژه:

• ماده 1 آن که می گويد: «همه افراد حق دارند به صورت فردی يا گروهی در سطوح ملی و بين المللی برای حمايت از حقوق بشر و آزادی های اساسی و تحقق این حقوق و آزادی ها فعالیت کنند،»

• ماده ۵ (ب) که می گويد: «همه افراد حق دارند برای حمايت از حقوق بشر و آزادی های اساسی و تحقق این حقوق و آزادی ها به صورت فردی يا گروهی در سطوح ملی و بين المللی (…) برای تشکيل سازمان های غيردولتی، انجمن ها يا گروه ها، عضويت يا شرکت در آنها اقدام کنند،»

• ماده 2-۱۲ که می گويد: «دولت بايد کليه تدبيرهای لازم را به کار گیرد تا حمايت مراجع ذیصلاح از همه افراد به صورت فردی و گروهی در برابر خشونت، تهديد، اقدامات تلافی جويانه، تبعيض منفی عملی و يا قانونی، فشار یا هرگونه اقدام خودسرانه ديگر در پی استفاده مشروع و قانونی اين افراد از حقوق مذکور در اعلاميه حاضر، تضمين گردد.»

7 ـ به طور کلی، در هر شرایطی تضمین کنند که حقوق بشر و آزادی های اساسی مطابق با عهدنامه های بین المللی حقوق بشر و موازین بین المللی که ایران نیز متعاهد آنهاست رعایت خواهند شد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s