فعال حقوق بشر منصوره بهکیش را فورا آزاد کنید

منتشرشده: ژوئن 18, 2011 در news

برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر، برنامه مشترک «فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر» (FIDH) و «سازمان جهانی مبارزه با شکنجه» (OMCT) با صدور فراخوانی، با ابراز نگرانی عمیق از دستگیری و بازداشت منصوره بهکیش و محکومیت سه مدافع دیگر حقوق بشر و عضو «مادران عزادار»، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط خانم بهکیش و لغو تمامی اتهامات خانم لیلا سیف اللهی، خانم ژیلا کرم زاده مکوندی و آقای نادر احسنی شد.

برنامه نظارت از منابع موثق در باره دستگیری و بازداشت خودسرانه خانم منصوره بهکیش، فعال حقوق بشر ایرانی و عضو «مادران عزادار» که علیه اعدام زندانیان مبارزه می کند، و آزار و اذیت مداوم قضایی علیه دیگر حامیان «مادران عزادار» مطلع شده است.

 

بر پایه اطلاعات دریافتی، نیروهای امنیتی در ساعت 8 شب 22 خرداد 1390 خانم منصوره بهکیش را در خیابانی در تهران دستگیر و سپس او را به زندان اوین منتقل کردند و گویا او در زمان صدور این فراخوان هنوز در آن زندان در بازداشت به سر می برد. اطلاعات بیشتری در باره تفهیم اتهام به او در دست نیست.

 

 

خانم بهکیش در گذشته چندین بار به خاطر فعالیت های حقوق بشری خود، به ویژه در ارتباط با دفاع از زندانیان سیاسی، هدف بازداشت خودسرانه و بازجویی قرار داشته است

 

برنامه نظارت نگران سلامت جسمانی و روانی خانم بهکیش و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط اوست، زیرا بازداشت او خودسرانه و گویا به قصد مجازات او به خاطر فعالیت های حقوق بشری است.

 

 

به علاوه، اطلاعات دریافتی حاکی از این است که خانم لیلا سیف اللهی، خانم ژیلا کرم زاده مکوندی و آقای نادر احسنی، حامیان «مادران عزادار» که در 19 بهمن 1388 دستگیر و در اردیبهشت و اسفند 1389 در دادگاه بدوی تهران مورد محاکمه فوری قرار گرفته بودند، در تاریخ 20 فروردین 1390 از محکومیت خود مطلع شدند. آقای احسنی به اتهام «قصد ارتكاب جرايم عليه امنيت كشور» و «فعاليت تبليغي عليه نظام جمهوري اسلامي» به دوسال زندان محکوم شد. خانم سیف اللهی و خانم کرم زاده مکوندی به خاطر نقش خود در «ايجاد تشكل غيرقانوني در جهت اقدام عليه امنيت كشور تحت عنوان مادران عزادار» هر یک به چهار سال زندان محکوم شدند. هر سه نفر آزاد هستند و در انتظار نتیجه تجدید نظر به سر می برند.

 

 

برنامه نظارت با توجه به سرکوب عمومی جامعه مدنی ایران نگرانی عمیق خود را از دستگیری و بازداشت خودسرانه خانم بهکیش و محکومیت سه مدافع دیگر حقوق بشر و عضو «مادران عزادار» ابراز می نماید. برنامه نظارت از حکومت ایران می خواهد فورا و بی قید و شرط خانم بهکیش را آزاد کند و اتهام های خانم لیلا سیف اللهی، خانم ژیلا کرم زاده مکوندی و آقای نادر احسنی را لغو کند.

 

 

سرانجام، برنامه نظارت یادآوری می کند که در بهمن 1389، موجی از دستگیری ها، بازداشت ها و حکم های قضایی فعالان حقوق بشر و اعضای «کمپین یک میلیون امضا» را قربانی کرده است و دو تن از آنها، یعنی خانم مریم بهرمن و خانم محبوبه کرمی، که در 21 اردیبهشت 1390 دستگیر شدند، هنوز در بازداشت انفرادی به سر می برند.

 

 

«برنامه نظارت» از دولتمردان ایرانی می خواهد فورا به اذیت و آزار مدافعان حقوق بشر در ایران پایان دهند و بی قید و شرط تمام آنهایی را که در بازداشت هستند آزاد نمایند.

 

 

برنامه نظارت همچنین از همگان خواست تا با ارسال نامه به مقامات جمهوری اسلامی موارد زیر را خواستار شوند:

 

 

1- تحت هر شرايطی، سلامت روحی و جسمانی خانم منصوره بهکیش، خانم لیلا سیف اللهی، خانم ژیلا کرم زاده مکوندی، آقای نادر احسنی، مریم بهرمن، محبوبه کرمی و تمام مدافعان حقوق بشر در ایران را تضمين کنند؛

 

 

2ـ خانم بهکیش، مریم بهرمن و محبوبه کرمی را فورا و بدون قید و شرط آزاد کنند، زیرا بازداشت او خودسرانه است و به قصد مجازات فعالیت های حقوق بشری او انجام شده است؛

 

 

3ـ به هر گونه آزار و اذیت ـ از جمله در سطح قضایی ـ علیه مدافعان حقوق بشر در ایران از جمله «مادران عزادار» و به ویژه خانم منصوره بهکیش، خانم لیلا سیف اللهی، خانم ژیلا کرم زاده مکوندی و آقای نادر احسنی پایان دهند؛

 

 

4ـ در هر شرایطی اعلاميه سازمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر را، که در تاريخ ۱۸ آذر ۱۳۷۷ (۹ دسامبر ۱۹۹۸) در مجمع عمومی سازمان ملل تصويب شده، رعايت کنند، به ویژه:

 

• ماده 1 آن که می گويد: «همه افراد حق دارند به صورت فردی يا گروهی در سطوح ملی و بين المللی برای حمايت از حقوق بشر و آزادی های اساسی و تحقق این حقوق و آزادی ها فعالیت کنند،»

 

• ماده ۵ (ب) که می گويد: «همه افراد حق دارند برای حمايت از حقوق بشر و آزادی های اساسی و تحقق این حقوق و آزادی -ها به صورت فردی يا گروهی در سطوح ملی و بين المللی (…) برای تشکيل سازمان های غيردولتی، انجمن ها يا گروه ها، عضويت يا شرکت در آنها اقدام کنند،»

 

• ماده 6 (ب) که می گويد: « همه افراد حق دارند که به صورت فردی يا گروهی، همان گونه که در عهدنامه های بين المللی حقوق بشر و ديگر عهدنامه های موضوعه آمده، آزادانه به انتشار و پخش اطلاعات و عقايد در زمينه کلیه حقوق بشر و آزادی های اساسی بپردازند.»

 

• ماده 2-۱۲ که می گويد: «دولت بايد کليه تدبيرهای لازم را به کار گیرد تا حمايت مراجع ذیصلاح از همه افراد به صورت فردی و گروهی در برابر خشونت، تهديد، اقدامات تلافی جويانه، تبعيض منفی عملی و يا قانونی، فشار یا هرگونه اقدام خودسرانه ديگر در پی استفاده مشروع و قانونی اين افراد از حقوق مذکور در اعلاميه حاضر، تضمين گردد.»

 

 

5ـ به طور کلی، در هر شرایطی تضمین کنند که حقوق بشر و آزادی های اساسی مطابق با عهدنامه های بین المللی حقوق بشر و موازین بین المللی که ایران نیز متعاهد آنهاست رعایت خواهند شد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s