بایگانیِ مارس 25, 2011

دو نهاد مدافع حقوق بشر طی بیانیه مشترکی، ضمن استقبال از تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر سازمان ملل، آن را تائیدی بر وخامت اوضاع در ایران پس از انتخابات اخیر ریاست جمهوری در ایران عنوان کردند.کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی

فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بش

فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران از تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر سازمان ملل برای انتصاب گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران استقبال می‌کنند. از زمانی که شورای حقوق بشر تشکیل شده، این اولین بار است که به طور مشخص تصمیم به نظارت بر وضعیت حقوق بشر در یک کشور می‌گیرد.

عبدالکریم لاهیجی، نایب رییس فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و رییس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران گفت: «این یک لحظه تاریخی است که پیام بسیار قاطع حمایت از مردم ایران اعلام شده است. شورای حقوق بشر نشان داد که به قربانیانِ رژیم ایران توجه دارد و وضعیت نقض حقوق بشر در ایران از بدترین وضعیت‌ها در جهان است.»

با این قطعنامه که با اکثریت مطلق 22 رای تصویب شد، شورای حقوق بشر تایید کرد که وضعیت در ایران پس از انتخابات اخیر به شدت رو به وخامت رفته است. فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران به ویژه از تصمیم برزیل، گواتمالا، سنگال و کره جنوبی برای تغییر موضع قبلی خود در مجمع عمومی سازمان ملل و حمایت از برقراری سیستم نظارت بر حقوق بشر در ایران استقبال می‌کنند.

 

Advertisements

اهدای زنبق طلایی شهرفلورانس برای سال 2010 از سوی شورای شهر فلورانس به نسرین ستوده و پدرماریوبارتولینی تصویب شد.تغییر برای برابری

زنبق طلایی

فریده کرملویی از فعالان کمپین در ایتالیا با ارسال اطلاعیه این شورا به تغییر برای برابری گفت:« این جایزه هر دو سال یک بار به دونفر اهدا می شود که کاندیدای سال 2010 نسرین ستوده وپدر بارتولینی هستند»شورای شهر فلورانس در جلسه اخیر خود در مارس 2011 ، درخواست کمیسیون شورای صلح و همبستگی بین المللی این شهر مبنی بر اهدای زنبق طلایی شهر فلورانس به نسرین ستوده را پذیرفت. بر اساس مصوبات این شورا، زنبق طلایی به افراد یا سازمان هایی اهدا می شود که گام هایی شایسته در پیشبرد و برقراری صلح و دفاع از حقوق بشر برداشته اند و در این راه با آسیب و آزار هم رو به رو بوده اند. در اطلاعیه شورای شهر فلورانس آمده است: نسرین ستوده وکیل مدافع حقوق بشر درایران است. او مدافع حقوق کودکان است و وکالت کودکان زیر 18 سال را که به مجازات مرگ محکوم شده اند برعهده داشته است. نسرین از مخالفان تبعیض قانونی علیه زنان است و برای برابری حقوق زن و مرد در ایران و علیه قوانین یک طرفه و مردانه مبارزه می کند. نسرین به خاطرهمین فعالیت هایش جایزه حقوق بشر HRI در 2008 دریافت کرد. او اکنون به خاطر فعالیت هایش و به خاطر وکالت و دفاع از همکارش شیرین عبادی به 11 سال زندان محکوم شده است.

پدر ماریو بارتولینی به خاطر 30 سال فعالیت در پرو و حمایت از حقوق بومیان پرویی در برابر سلطه شرکت های چندملیتی به تحریک بومیان منطقه متهم و بارها بازداشت شده است . شهر فلورانس آنها را سمبل صداقت و دفاع از حق بیان می داند و به همین منظور زنبق طلایی شهر فلورانس را به نسرین ستوده و پدر ماریو بارتولینی تقدیم می کند .

جهان کوشش های نسرین را قدر می داند اما او در سال نو هم از دیدار فرزندانش محروم است

این روزها در میان کسانی که آزادی می شوند، به مرخصی می آیند، اجازه ملاقات با خانواده شان را خود را می یابند خبری از نسرین ستوده نیست. خبری از ملاقات یا مرخصی برای نسرین ستوده نمی شنویم. مهرآوه و نیما همچنان چشم به در دوخته اند تا در سال نو مادر را ببینند. نیما طی 7 ماهی که از بازداشت نسرین می گذرد حتی یک ساعت هم مادرش را ندیده است. این کودکان انگار قرار است هزینه ایستادگی مادری را بپردازند که نه اهل معامله است و نه اهل شکستن . این کودکان اکنون ابزاری شده اند برای رنج چنین مادری. بی آنکه نسبت به خشونتی که به این کودکان روا می دارندتوجهی نشان دهند.

نسرین ستوده همچنان در زندان است. درحالی که هم سلولی هایش آزاد شدند او چند روزی را در انفرادی بسر برد و تا کنون هم اجازه ملاقات حضوری نداشته است. او همچنان در بند 209 است و پس از 7 ماه بازداشت هنوز به بند عمومی منتقل نشده است. هفت ماه هست که جز در داخل سلول حتی برای رفتن به دستشویی چشم بند باید برچشم هایش باشد. بیش از دو ماه هست که حکم او را صادر کرده اند اما بدون تمدید قرار بازداشت و بدون حکم قضایی او را در زندان نگاه داشته اند.سلول های بدون تختخواب، تعذیه نادرست، انفرادی و فشارروانی طاقت فرسا وضعیتی است که نسرین و بسیاری از دیگر زندانیان در آن گرفتار بوده اند. در حالی که جهان کوشش های نسرین را قدر می داند دادگستران ما مدافع حقوق زنان و بشر را به نام عدالت به بند می کشند.

 

بنابه گزارشات رسیده به «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران«زندانی سیاسی زهرا جباری همچنان در کما بسر می برد و از زمان انتقال به بیمارستان تاکنون در شرایط وی هیچ تغییری ایجاد نشده است و خانواده او از داشتن ملاقات و دیدن عزیزشان محروم می باشند.

 

زهرا جباری

زندانی سیاسی زهرا جباری که از روز اول فروردین ماه وضعیت جسمی اش به وخامت گرایید و به کما فرو رفت به یکی از بیمارستانهای تهران منتقل گردید.او همچنان در کما بسر می برد و تا به حال هیچ تغییری در شرایط جسمی اش ایجاد نشده است.

از طرفی دیگر علیرغم در کما بودن این زندانی سیاسی چند مامور درون و مقابل درب اتاق وی قرار دارند. مامورین اجازه ملاقات و دیدار خانواده با وی را نمی دهند و حتی به خانواده جباری گفته نمی شود که علت فرو رفتن در کما و همچنین آخرین وضعیت وی را برای خانواده تشریح نمی کنند.خانواده جباری که از شهرستان و با طی مسافت طولانی برای دیدار با او مراجعه می کنند نه حق دیدن عزیزشان را دارند و نه از وضعیت وی مطلع می شوند.

لازم به یاد آوری است زندانی سیاسی زهرا جباری ماه ها است که از ناراحتی حاد قلبی و بیماری رماتیسم رنج می برد ولی به دستور بازجویان وزارت اطلاعات و عباس جعفری دولت آبادی که بیماری زندانیان سیاسی را وسیله ای برای شکنجه، تحت فشار قرار دادن و نهایتا با عدم درمان برای زجر کش کردن آنها بکار می برند مانع درمان او هستند. وضعیت جسمی زندانی سیاسی زهرا جباری قبل از سال جدید به وخامت گرایید و آنها ناچار به انتقال او به بیمارستان شدند ولی به دستور بازجویان وزارت اطلاعات و عباس جعفری دولت آبادی درمان او را متوقف و به زندان بازگرداندند.

بازجویان وزارت اطلاعات و عباس جعفری دولت آبادی برای سلب مسئولیت و فریب افکار عمومی وقتی که وضعیت زندانی سیاسی برگشت پذیر نباشد به بیمارستان منتقل می کنند و زندانی سیاسی را با همان شرایط زندان در بیمارستان نگهداری می کنند که از جملۀ آن؛ قرار دادن در اتاقهای جداگانه،حضور مامورین با رفتارهای غیر انسانی ،عدم داشتن ملاقات خانواده با عزیزشان ، ایجاد محدودیت برای کادر پزشکی بیمارستان و موارد متعدد دیگر می باشد.

در حال حاضر تعدادی از زندانیان سیاسی بیمار در شرایط قرون وسطایی و زجر کش شدن قرار دارند که اسامی بعضی از آنها به قرار زیر می باشد،بازاری زندانی محسن دکمه چی که در آستانۀ مرگ می باشد،حسن رونقی ملکی،فرح واضحان،کبری بنازاده امیرخیزی،منصور اسالو،ماشالله حائری،شیرمحمد رضایی ،علی عجمی و مهدی محمودیان می باشند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،نسبت به شیوه های ضدبشری عدم درمان و زجر کش کردن زندانیان سیاسی که در حال اجرا است و هدفی جز حذف فیزیکی زندانیان سیاسی و ایجاد رعب و وحشت در جامعه ندارد هشدار می دهد و خواستار اقدام عملی فوری دبیر کل ،کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد و سایر مراجع بین المللی برای خنثی کردن اینگونه جنایتهای علیه بشریت و نجات جان زندانیان سیاسی در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

05 اسفند 1389 برابر با 25 مارس 2011

 

گزارش فوق را به سازمانهای زیر ارسال گردید:

دبیرکل سازمان ملل متحد

کمیساریای عالی حقوق بشر

کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل